Amandelbloesem, 1890

Vincent van Gogh (1853-1890)

  • Olieverf op doek, 73.5 X 92 cm
  • Van Gogh Museum, Amsterdam
    (Vincent van Gogh Stichting)
  • F 671


Op 31 januari 1890 schreef Theo van Gogh in een brief aan zijn broer Vincent dat hij een zoon had gekregen die hij de naam Vincent Willem zou geven. Vincent, die een hechte band had met zijn jongere broer, schilderde spoedig nadat hij het blijde bericht had ontvangen, als cadeau een van zijn lievelingsonderwerpen: grote, bloeiende takken tegen een blauwe lucht, bedoeld voor boven het bed van zijn broer en diens vrouw. Als symbool voor het jonge leven koos Vincent de takken van de amandelboom, één van de vroegst bloeiende bomen die in het zonnige zuiden reeds in februari de lente aankondigen.

Meer informatie over "Amandelbloesem"

Restauratie

Door de tand des tijds had het schilderij een dof en gelig uiterlijk gekregen. Omdat medewerkers van het Van Gogh Museum de indruk hadden dat het werk oorspronkelijk meer kracht en uitstraling gehad moest hebben, werd onlangs besloten het te restaureren. Er werd een speciale formule ontwikkeld waarmee de dikke en sterk glanzende vernis kon worden opgelost zonder dat ook het oppervlak van de verflaag werd aangetast. De resten die daarna nog in de oppervlaktestructuur kleefden, werden met behulp van de stereomicroscoop stukje bij beetje verwijderd met pincetten, scalpmesjes en tandartsgereedschap. Enkele kwetsbare delen, zoals de donkere contouren werden geretoucheerd. De nu voornamelijk wit tonende bloesemknoppen waren oorspronkelijk meer roze. Ze zijn onder invloed van het licht verbleekt, een veranderingsproces dat onomkeerbaar is.

Compositie

Al in Arles was Van Gogh gefascineerd geweest door de boomgaarden met abrikozen-, perziken- en pruimenbomen , die bij zijn aankomst in maart 1888 volop in bloei stonden, maar de compositie van amandelbloesem vertoont een bijzondere uitsnede, uniek in Van Goghs oeuvre. De takken lijken te zweven tegen de blauwe lucht en het is onduidelijk of deze zich nog aan de boom bevinden of dat ze in een vaas zijn gezet, zoals bij een eerder werk. Met een voor Van Gogh ongekende regelmaat is het beeldvlak gevuld met de takken die benadrukt zijn door middel van donkere contouren. Voor de scherpe omlijningen en de plaatsing van de boom in het beeldvlak liet Van Gogh zich inspireren door de Japanse prentkunst die hij eerder in Parijs had leren kennen. In meerdere werken van Van Gogh is die invloed van Japanse prenten duidelijk terug te zien.

Copyright 2005-2014 - Van Gogh Museum | Colofon | Disclaimer | Links