Geel vond niet alleen in beeldende kunst een plek, maar ook in muziek. Twintig studenten van het Conservatorium van Amsterdam maakten nieuwe composities bij kunstwerken uit de tentoonstelling Geel. Meer dan Van Goghs lievelingskleur. Beluister ze allemaal.
In dit schilderij De gele heuvel van Cuno Amiet steekt geel scherp af tegen de omringende kleuren door zijn intensiteit en helderheid. In de muziek klinkt dit door in de hoorn op de voorgrond. Daaromheen vormt zich een tweede laag van cello, piano, basklarinet en bewerkte stemmen, die samen een klankbeeld creëren dat het kleurenpalet volgt en de ervaring van geel verdiept.
Meditate with Yellow is een procesmatige live muziekcompositie die geel vertaalt naar geluid. Via een strikt systeem dat geschilderde pixels omzet in muzikale noten, verwoorden de synthesizer en piano subtiele chromatische variaties. De kleine verschuivingen in kleur en klank volgen innerlijke bewustzijnstoestanden. Ze nodigen zowel de makers als het publiek uit tot een gedeelde ruimte waar rust en aandacht is.
Stolen Time van Novits reflecteert op verloren tijd. Geïnspireerd door Decadent Young Woman, after the Dance, van schilder Ramon Casas, vertelt het werk het verhaal van iemand die terugkijkt op een ballroomscene; een avond waarin om de waarheid wordt gedanst.
Deze compositie reageert op de ontregelende gele sfeer van De gele kamer van Marc Chagall. Opgebouwd rond een herhalend motief roept de muziek gedachten op aan Parijs en Belarus, en aan een kunstenaar ver van zijn wortels. Fragmenten vervagen langzaam, terwijl de muziek je door de ruimte leidt en spanning en verlangen voelbaar maakt.
Going to the Ball and Back is een muzikale uitbreiding op het schilderij Naar het bal (San Martino) van Joseph Mallord William Turner. De muziek volgt een voortdurend herhalende cyclus van dag en nacht, gemarkeerd door stadsklokken in de verte. Terwijl je luistert, ontvouwt zich een onderdompelende ervaring waarin je kunt ontdekken op welk moment van de dag of nacht je deze muziek aantreft.