Waterdraagster, 1856

Jean-François Millet (1814-1875)

  • Olieverf op doek, 41 x 33
  • Bruikleen Rijksmuseum Amsterdam

Een boerenvrouw draagt twee emmers water van de put naar huis. Behalve deze kleine studie schilderde Millet van deze voorstelling ook een doek van meer dan één meter hoog. Zo’n eenvoudig onderwerp, opgeblazen tot een dergelijke grootte, was kenmerkend voor het Realisme. Realistische schilders als Jean-François Millet, Gustave Courbet en Jules Breton brachten het alledaagse leven van de landarbeider in beeld. Ze richtten zich op kleine, onbeduidende details in het landschap en gaven de arme boerenmensen op een haast heroïsche wijze weer.

Millet wordt gerekend tot de School van Barbizon, een groep schilders die voornamelijk landschappen schilderde. Hij was echter de enige van hen die zich juist vooral met mensen bezighield.

Meer informatie over "Waterdraagster"

Sentiment

In zijn toelichting van De waterdraagster aan de Franse kunstcriticus Théophile Thoré merkte Millet op dat hij er alles aan had gedaan om sentiment in de voorstelling te vermijden. Van Gogh zag dat echter anders. Hij beschouwde Millet echter als een diep religieus man, die de boerenbevolking in zijn schilderijen een bijbelse uitstraling gaf. Niet voor niets koos Van Gogh van Millet juist die werken tot voorbeeld die naar verhouding een hoge religieuze of sentimentele lading hadden, zoals De Zaaier.

Van Gogh

Millets werk maakte diepe indruk op Van Gogh. Het schilderen van figuurstukken zag Van Gogh als zijn hoogste streven. Vooral in zijn Hollandse jaren richtte hij zich op de Franse meester. Hij was in 1880 begonnen met het kopiëren van prenten naar Millet, maar ook in zijn latere, eigen werk bleef hij trouw aan diens voorbeeld. Zo schilderde hij diverse varianten op de Zaaier van Millet en is ook De Aardappeleters duidelijk door hem geïnspireerd. Het waren echter vooral de onderwerpen die Van Gogh van Millet overnam. De stijl van beide schilders is heel verschillend.

Miskend kunstenaar

De eerste grote biografie over Millet, verschenen in 1881, koesterde Van Gogh als een bijbel. Hierin werd zijn grote voorbeeld afgeschilderd als een miskend kunstenaar, van wie het bestaan vergelijkbaar was met dat van de boeren die hij schilderde. Van Gogh identificeerde zich met deze geromantiseerde Millet. Tijdens zijn verblijf in de inrichting van Saint-Rémy vormde het kopiëren naar Millet een belangrijke steun voor de labiele schilder.

Copyright 2005-2014 - Van Gogh Museum | Colofon | Disclaimer | Links