Zelfportret met vilthoed Zelfportret met vilthoed bekijk vergroting

Neo-Impressionisme

De laatste impressionistische tentoonstelling, gehouden in 1886, was zowel een einde als een nieuw begin. De expositie omvatte opzienbarende nieuwe schilderijen van Georges Seurat en Paul Signac, kunstenaars die de kern zouden gaan vormen van de neo-impressionistische beweging. Seurat wilde het intuïtieve kleurgebruik en de vrije penseelvoering van de impressionisten vervangen door een aanpak op wetenschappelijke basis. Hij bestudeerde kleurtheorieën en ontwierp een systematische methode om zuivere kleuren in stippen op het doek aan te brengen. Deze gescheiden kleurdeeltjes zouden in het oog van de beschouwer tot één geheel samenvloeien, zo redeneerde Seurat. Deze secure techniek, Pointillisme of Divisionisme genoemd, verschilde essentieel van de spontane benadering van de impressionisten. Van Gogh had een kritische houding tegenover Seurats kleurtheorie – 'Ik denk vaak na over zijn systeem en toch volg ik hem helemaal niet' – maar de neo-impressionistische stijl droeg wel bij tot de ontwikkeling van zijn kenmerkende penseelvoering met strepen.

Copyright 2005-2014 - Van Gogh Museum | Colofon | Disclaimer | Links