Slaapkamergeheimen

Daarom bestelde hij vanuit Arles verf en vele meters doek bij de firma Tasset aan de Rue Fontaine in Parijs, een van de zogenaamde marchands de couleurs. Bij dergelijke gespecialiseerde verfwinkels kocht Van Gogh zijn materialen al toen hij nog in de Franse hoofdstad woonde. Aan het einde van de 19de eeuw schoten deze handeltjes in Parijs als paddenstoelen uit de grond. Naast verf en schildersmaterialen verkochten zij machinaal geweven doeken. Deze werden opgespannen op standaardformaat spanramen, en voorzien van een grondlaag. Zo waren de schildersdoeken klaar voor gebruik. Hoewel Van Gogh na zijn vertrek uit Parijs zijn doeken dus zelf opspande, handhaafde hij wel de standaardmaten die door deze winkels werden gehanteerd. Waarschijnlijk omdat hij de gewone, standaardformaat span- of spieramen gebruikte die in de winkel los verkrijgbaar waren.

Standaardformaten

Voor De slaapkamer, zo schreef Van Gogh aan Theo, gebruikte hij ‘weer een doek van 30’. Hiermee refereerde hij aan een maat die gangbaar was binnen de handel. Zoals hij enige maanden eerder al aangaf, vond hij het fijn werken op doeken van grotere afmetingen.

De verschillende standaardmaten werden onderverdeeld in drie academische genres: landschap (horizontaal), portret (verticaal) en zeegezicht (horizontaal). Van Gogh schilderde De slaapkamer op het portretformaat.

Verkooplijst voor opgespannen en gegrondeerde doeken van de Bourgeois Ainé handel (1888)

Huidige maten

De huidige afmetingen van Van Goghs doek wijken echter iets af van het standaard portretformaat (72.5 x 91.4 cm in plaats van 92 x 73 cm). Dit is te wijten aan de verschillende keren dat het doek van het spieraam is gehaald, zowel in de tijd van Van Gogh als daarna. Over de aanpassing van het formaat van het doek zullen we nog schrijven op deze blog.

.